کارمزد، افزایش سرمایه و سود نقدی

کارمزد معاملاتی به مبلغی گفته میشود که معامله گر هنگام خرید یا فروش قرارداد اختیار معامله باید به عنوان هزینه معامله پرداخت کند. این کارمزد در واقع هزینه ای است که برای انجام دادوستد در بازار از حساب معامله گر کسر میشود و معمولاً شامل سهم کارگزاری، بورس و سایر هزینه های مرتبط است. 

در بازار اختیار معامله، همانند سایر بازارهای مالی، انجام هر معامله بدون هزینه نیست. بنابراین، معامله گر باید علاوه بر قیمت قرارداد، کارمزد معامله را نیز در محاسبات خود در نظر بگیرد. 

این موضوع به ویژه برای افرادی که تعداد زیادی معامله انجام میدهند اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا مجموع کارمزدها میتواند بر سود نهایی اثر قابل توجهی بگذارد. هنگام خرید یا فروش قراردادهای اختیار معامله، کارمزدی معادل ۰.۰۰۱۰۳ از ارزش معامله از مشتری دریافت میشود. این کارمزد بر اساس پریمیوم و اندازه ی قرارداد محاسبه میگردد. 

کارمزد پایین در اختیار معامله ها یکی از جذابیتهای این قراردادها و یکی از تفاوت های مهم آنها با بسیاری از ابزارهای مالی دیگر است. در صورت اعمال قرارداد اختیار، از هر طرف معامله ۰.۰۰۰۵ از ارزش قرارداد بر اساس قیمت اعمال کسر میشود؛ این موضوع هم در تسویه ی فیزیکی و هم در تسویه ی نقدی اعمال میگردد.

 بدیهی است که با افزایش حجم معامله، مقدار کارمزد نیز به تناسب افزایش مییابد. کارمزد شاید در ظاهر عدد کوچکی باشد، اما در معاملات پرتعداد یا با حجم بالا میتواند اثر قابل توجهی بر سود نهایی داشته باشد؛ یعنی همان خرج کوچکی که وقتی جمع میشود، دیگر کوچک نیست. 

                                                                            عوامل تاثیرگذار در قیمت پرمیوم 

افزایش سرمایه و پرداخت سود نقدی در اختیار معامله به طور مستقیم بر قیمت اعمال، اندازه قرارداد و ارزش موقعیتها اثر میگذارد تا ارزش سرمایه معامله گر قبل و بعد از این تغییرات حفظ شود. به عبارت دیگر، سازمان بورس با اعمال تعدیلات لازم، قیمت اعمال و حجم قراردادها را اصلاح میکند تا تغییرات ناشی از افزایش سرمایه یا تقسیم سود نقدی منجر به تغییر غیرمنصفانه در ارزش قراردادها نشود. 

برای مثال، در صورت افزایش سرمایه، قیمت اعمال قرارداد بر اساس فرمول قیمت اعمال قبل از افزایش سرمایه ÷ (۱ + درصد افزایش سرمایه) تعدیل میشود و اندازه قرارداد اولیه ضرب در ( ۱ + درصد افزایش سرمایه) محاسبه میگردد. این تعدیلات باعث میشوند که معامله گران بتوانند پس از بازگشایی نماد پایه، قراردادهای خود را بدون کاهش ارزش واقعی مدیریت کنند. 

نکته حیاتی این است که اگر نماد سهم پایه در نزدیکی زمان سررسید به دلیل افزایش سرمایه بسته باشد، امکان اعمال قراردادها وجود ندارد و معامله گران باید پیش از بسته شدن سهم تصمیم به خروج از قرارداد یا مدیریت ریسک خود بگیرند. عدم توجه به این موضوع میتواند منجر به از دست رفتن فرصت اعمال یا ایجاد ضرر غیرمنتظره شود.