ارزش ذاتی
 ارزش ذاتی، فاصله بین قیمت اعمال و قیمت دارایی پایه می باشد.

 فرمول های محاسبه ارزش ذاتی: 
• ارزش ذاتی در اختیار خرید زمانی قرارداد شما ارزش ذاتی دارد که قیمت فعلی بازار از قیمت اعمال بیشتر باشد.
 • ارزش ذاتی در اختیار فروش زمانی قرارداد شما ارزش ذاتی دارد که قیمت فعلی بازار از قیمت اعمال کمتر باشد.
 اگر عدد حاصل عددی منفی شد(یعنی قیمتها به نفع خریدار نبود)، ارزش ذاتی را «صفر» در نظر میگیریم. 
معامله گران موفق همیشه قبل از ورود، حساب میکنند که چقدر از قیمت یک آپشن "واقعی" است و چقدر از آن "حباب" است. مثال از ارزش ذاتی در اختیار خرید فرض کنید قیمت هر سهم از نماد «خودرو» در بازار ۲,۸۱۴ ریال در حال معامله است. از سوی دیگر یک قرارداد اختیار خرید خودرو با تاریخ سررسید ۳ ماه آینده و قیمت اعمال ۲۰۰۰ ریال وجود دارد. برای محاسبه ارزش ذاتی کافیست قیمت دارایی پایه را از قیمت اعمال کم کنیم: طبق عدد حاصل شده، ارزش ذاتی این قرارداد معادل ۸۱۴ ریال است. 
حالا ارزش ذاتی را با ارزش پرمیوم قرارداد که در حال معامله است، مقایسه میکنیم. 
به طور مثال ارزش پرمیوم این قرارداد در حال حاضر ۱۰۰۰ ریال بوده و ۱۸۶ ریال بالاتر از ارزش ذاتی در حال معامله است. مثال از ارزش ذاتی در اختیار فروش فرض کنید قیمت هر سهم نماد خودرو در بازار ۲,۸۱۴ ریال معامله میشود و پیش بینی میکنید تا ۱ ماه آینده بازار شرایط نزولی و خنثی دارد. بنابراین، تصمیم میگیرید که یک قرارداد اختیار فروش خودرو با تاریخ سررسید ۱ ماه آینده و قیمت اعمال ۳۰۰۰ ریال خریداری کنید. 
برای محاسبه ارزش ذاتی اعداد را در فرمول جایگذاری کنید: طبق عدد به دست آمده، ارزش ذاتی قرارداد اختیار فروش خودرو برابر با ۱۸۶ ریال است و برای محاسبه ارزش زمانی نیز تنها کافی است قیمت پرمیوم را از ارزش ذاتی کسر کنیم. 
اگر ارزش پرمیوم این قرارداد را ۲۲۰ ریال در نظر بگیریم، ارزش زمانی برابر است با:
 با توجه به اینکه تاریخ سررسید قرارداد کمتر از ۱ ماه است، بنابراین ارزش زمانی این قرارداد بسیار پایین است و میتوان اذعان کرد که قرارداد دچار زوال زمانی گشته است. برای اینکه به ارزش واقعی یک قرارداد اختیار معامله پیببرید، باید با مفهوم ارزش زمانی نیز آشنا شوید. ارزش زمانی ارزش زمانی بخشی از قیمت آپشن است این مقدار برابر تفاوت بین ارزش ذاتی و قیمت اختیار معامله است. 

عوامل موثر روی ارزش زمانی : 
• حباب
 • انتظارات 
• نوسانات 
• نرخ بهره
 • زمان مانده به سررسید و ... 
رابطه زمان و نوسان (منطق بازار): اصلی ترین دلیل وجود ارزش زمانی، «احتمال نوسان» است. 

منطق بازار به این صورت عمل میکند
 • وقتی تا سررسید زمان زیادی باقی مانده باشد، احتمال اینکه سهم حرکتهای بزرگی انجام دهد بیشتر است. 
• از دید معامله گر بازار آپشن، برعکس توصیه بسیاری از منابع برای سرمایه گزاری های بلند مدت به دلیل احتمال تغییرات سریع سیاسی و اقتصادی داخلی و جهانی، تحلیل های بلند مدت با ریسک بیشتری همراه است.
 • هر چقدر زمان مانده تا سررسید بیشتر باشد، چون سود فروشنده آپشن محدود به پرمیوم و زیانش نا محدود است در معرض ریسک بالاتری قرار میگیرد. 
• در لحظات نهایی ارزش زمانی قرارداد به عدد صفر میرسد. 
نکته: ارزش زمانی مثل یک تکه یخ در آفتاب است؛ هر روز که میگذرد، حتی اگر قیمت سهم ثابت بماند، این یخ کمی ذوب میشود.